تبلیغات
خـون بهـا - از امروز، در سپاه حسین زمان باشیم
.: السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین :.
از امروز، در سپاه حسین زمان باشیم

.: السلام علی الحسین الذی سمحت نفسه بمهجته :.

قیام مولایمان حسین بن علی علیه السلام قدم به قدم و نفس به نفس، جلوه حكمت الاهی است؛ هر چند همه وقایع جهان آفرینش اینگونه است؛ اما جلوه ای كه این واقعه عظیم دارد، بی بدیل است.

كاش حقیقت نداشت؛ كاش قصه بود؛ كاش افسانه بود. در تاریخ كشتارهای بی رحمانه و هتك حرمت های گستاخانه و اسارت های غریبانه كم نداریم؛ اما چنین كارهایی، با گل های سرسبد خلقت، با پاره های تن نبی اكرم، به دست پیروان دین... هیهات... هیهات...

در جریان قیام سید الشهداء علیه السلام، همه خوبی ها و خوب ترین های عالم در برابر همه بدی ها و بدترین های عالم قرار گرفتند و قدم به قدم این جریان، نمایان كننده آزمون های حساس و دشوار الاهی شد -آزمون هایی كه ما هر روز با مانندهای آن مواجه هستیم، اما متوجه و متذكر به این مواجهه نیستیم- و شكست ها و پیروزی های شخصیت های این قصه، الگویی شد برای اینكه بتوانیم خودمان را ارزیابی كنیم و بدانیم كه چه باید بكنیم؛ اتمام حجتی شد برای اینكه بهانه جویی نكنیم و مدد بگیریم و حركت كنیم، تا به مقصد برسیم؛ بدانیم كه ماندن، مایه خسران است و حركت كردن، مایه سعادت؛ و كانون جذابی شد برای تجمیع قلب ها و احساس ها و اراده ها و حركت ها، بر ریسمان الاهی، بر محور ولایت اولیای الاهی، بر محور عزت و سعادت دنیوی و اخروی، بر محور رضا و رضوان پروردگار...

قصه ی این نمایش بی بدیلِ مواجهه ی خیر و شر، به هر دل پاكی می نشیند و درس ها و عبرت های آن، بر هر قلب زنده ای اثر می كند. حتی كسانی كه معرفتی هم نسبت به سیدالشهداء علیه السلام ندارند، با یاد این واقعه آرامش می یابند و با آن انس می گیرند و به اندازه ظرف وجودشان از آن بهره می برند. اینگونه است كه محبت و عشق حسین بن علی علیه السلام -كم و زیاد- در دل ها شكل می گیرد و سفره ی ابا عبدالله الحسین علیه السلام، تا این اندازه گسترده می شود؛ تا این اندازه كه در تاریخ نوشته شده، و تا این اندازه كه امروز می بینیم.

ما یقین داریم كه هر كس كه سر سفره سیدالشهداء علیه السلام بنشیند، به اندازه ظرف وجودش بهره می برد؛ اما ما و دیگران باید متذكر باشیم كه به همان اندازه كه سر این سفره راهمان می دهند و به ما معرفت می دهند و به ما محبت می ورزند، باری هم بر دوشمان قرار می دهند و مسئولیتی به گردنمان می نهند كه با نیرویی كه عشق حسین علیه السلام و گریه بر مصیبت او به ما می دهد، می شود از عهده آن برآمد.

اگر بار سنگینی به دوشمان نهاده اند، از طرفی، نیروی برداشتن و به مقصد رساندن را هم به ما داده اند؛ راه را هم به ما نشان داده اند و ما را از خطرهایش و پستی و بلندی هایش آگاه كرده اند؛ پاداش خوبی هم برای رساندن این بار به مقصد وعده داده اند. از طرفی، بیم در راه ماندن و گمراه شدن و به دست راهزنان هلاك شدن را هم به ما داده اند.

جامعه ما گرفتاری های زیادی دارد. زندگی های آرام و دلنشین و باصفای ایرانی ها كم كم دارد رنگ می بازد و آشفته و بی روح و بی ثمر می شود. بی اصولی و بی معیاری، بی هدف بودن و بی آرمان زندگی كردن، فكر نكردن، نصیحت نشنیدن، بی تفاوتی و بی دغدغگی... كم كم جامعه دارد با آتش زیر خاكستر این سبك زندگی می سوزد و فرو می پاشد. بدحجابی، بدلباسی، بی عفتی و بی حیایی، فخرفروشی، غرور و تكبرورزی، حرام خوری، لذت طلبی، پول پرستی...

به كجا می رویم؟ چه سرنوشتی پیش خواهد آمد اگر جلوی گسترش این همه فساد گرفته نشود؟ من و شما در این جامعه می خواهیم زندگی كنیم: جایی كه هر روز و هر ساعت و هر لحظه، گناه در آن بیشتر می شود و ظلمت در آن پراكنده می شود و نور از آن رخت بر می بندد؟! كارد به استخوان نرسیده؟! تا كجا باید پیش برود تا تلنگری بخوریم و به خودمان بیاییم و دست به كار شویم؟ وقتی كه دیگر دیر شده؟! به امید كی و چی نشسته ایم؟ نكند امید داریم كه شیطان دست از وسوسه گری بردارد تا شاید جامعه خود به خود اصلاح شود؟!

سكوت در برابر گناه، سكوت در برابر فساد، سكوت در برابر جهل، سكوت در برابر مستی لذت و ثروت و قدرت، سكوت در برابر ظلم، سكوت در برابر انحراف... این ها، روش سیدالشهداء نیست؛ این ها، مقابله با سیدالشهداء است؛ این ها، خیانت به سیدالشهداء است... این سكوت ها یعنی همراهی با یزید زمان و جنگ با حسین زمان و به اسارت بردن زینب زمان...

خاصیت مكتب سیدالشهداء علیه السلام این است كه فرصت قدم نهادن در مسیر قیام عاشورا را فراهم می كند. معجزه خون حسین، گرد هم آوردن انسان ها سر سفره عزای حسینی است و تكلیف ما، استفاده از این فرصت برای امر به معروف و نهی از منكر، برای آگاه كردن مردم، برای بیم و امید دادن به مردم، برای راه نشان دادن به مردم، برای جلوگیری از گناه و فساد و انحراف و ظلم و جهل و اسارت نفس است.

برای نجات جامعه، هیچ راه و روشی كارآمدتر از امر به معروف و نهی از منكر وجود ندارد. با امر به معروف و نهی از منكر، در مسیر سیدالشهداء قدم برداریم؛ با امر به معروف و نهی از منكر، در سپاه حسین زمان، مهدی فاطمه علیه السلام قرار بگیریم و پاسدار حرم رسول الله باشیم... از امروز، امر به معروف و نهی از منكر كنیم.


پی نوشت؛ چند شعر عاشورایی:
• مکن ای صبح طلوع (نسخه ی کامل تر) (تركیب بندی محكم و زیبا از آقای جلالی)
• تركیب بند «با کاروان نیزه» (تركیب بندی از استاد علیرضا قزوه)
• امشب شهادت نامه ی عشاق امضا می شود (شعری از استاد حبیب الله چایچیان)
• ای بانی عزای محرم بیا (غزلی در گفتگو با امام زمان عجل الله فرجه و دعوت حضرت به خیمه عزای حسینی)
و چند مطلب عاشورایی از گذشته:
• خلق و خوی نبوی و شجاعت حیدری (در بصیرت و شجاعت وجود نازنین علی اكبر بن الحسین علیه السلام)
• حسینی هستیم و تا ابد حسینی می مانیم (نجوایی با عقیله بنی هاشم، زینب كبری سلام الله علیها، بعد حوادث تلخ عاشورای عام الفتنه)
• ادب (در تمجید ادب جناب حرّ نسبت به بانوی دو عالم، خانم فاطمه زهـرا سلام الله علیها)
• ما اهل کوفه نیستیم... (تلنگری برای اینكه بصیرت داشته باشیم در برابر فتنه و فتنه گران زمان)

آخرین مطالب